Słowo wprowadzające do Jesiennej Sesji Duszpasterstwa Trzeźwości Zakroczym, 21 września 2009 r. Drukuj

Bp Tadeusz Bronakowski, Przewodniczący Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości

Słowo wprowadzające do Jesiennej Sesji Duszpasterstwa Trzeźwości

Zakroczym, 21 września 2009 r.

Czcigodni Bracia Kapłani i Ojcowie! Drogie Siostry! Panie i Panowie!

Umiłowani w Chrystusie Panu!

W tym roku uczestniczymy w nadzwyczajnym wręcz łańcuchu niezwykle ważnych i symbolicznych rocznic, które są dla nas mobilizacją do refleksji nad życiem polskiego Kościoła oraz naszej ojczyzny. Również duszpasterstwo trzeźwości przeżywa w tym roku dwa istotne jubileusze. Chodzi oczywiście o 50. rocznicę ogłoszenia Wytycznych Episkopatu Polski dla kościelnej działalności trzeźwościowej, a także 30. rocznicę powołania przez sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego Krucjaty Wyzwolenia Człowieka.

Podczas wykładów i dyskusji towarzyszących naszemu spotkaniu będziemy podejmować wspólny trud refleksji nad zagadnieniami związanymi z wieloletnim funkcjonowaniem „Wytycznych...". Warto, abyśmy spojrzeli na nie z jak najliczniejszych perspektyw i różnorodnych punktów widzenia.

Długi czas, który upłynął od opublikowania tego fundamentalnego dokumentu, oraz swoistego posoborowego „aggiornamento", któremu „Wytyczne..." zostały poddane w 1971 r. skłania nas przede wszystkim do stawiania pytań o aktualność prawd i reguł w nich zawartych. Przez pół wieku tak bardzo zmienił się przecież kontekst społeczny, na tle którego należy postrzegać „Wytyczne...". Zmienił się człowiek, który zawsze pozostaje drogą Kościoła, a więc zmienił się również sam Kościół. Pytamy zatem, czy „Wytyczne..." wciąż mogą być skutecznie i dobrze aplikowane do obecnej rzeczywistości? Czy zalecenia, które z nich płyną, są odpowiedzią na zagrożenia, przed jakimi staje człowiek żyjący w tzw. epoce ponowoczesnej? Jakie szanse, ale i zagrożenia widzimy w stosowaniu „Wytycznych ..." w realiach mediokracji, kiedy na formację człowieka w wielkim stopniu wpływają środki komunikacji społecznej? Czy istnieje potrzeba zmian, rozbudowania lub uszczegółowienia tego dokumentu? A może jest wręcz przeciwnie - może „Wytyczne ..." to dokument uniwersalny, którego wartość sprawdza się dzisiaj równie dobrze, jak przed pięćdziesięcioma laty? Może nie trzeba zmieniać „Wytycznych...", a jedynie zastanowić się nad drogami ich realizacji? Może potrzeba nam większego zapału i większej skuteczności w przekuwaniu słów na czyny i konkretne działania w obrębie duszpasterstwa trzeźwości?

 

Zacni i Drodzy Słuchacze!

Wiemy doskonale, że „Wytyczne Episkopatu Polski dla kościelnej działalności trzeźwościowej" zawierają podstawową zasadę duszpasterstwa trzeźwości w Polsce: „Przez dobrowolną, całkowitą abstynencję wielu do trzeźwości stanowej i zawodowej wszystkich." Nowe czasy, a zatem i nowe wyzwania skłaniają nas do refleksji o tym, czy potrafimy tę regułę przekładać na język współczesnego człowieka? Czy potrafimy dostosować ją do współczesnej wrażliwości?

Do stawiania tych pytań skłania nas fakt, iż wciąż spotykamy się z głębokim niezrozumieniem tej zasady, a co za tym idzie, z odrzucaniem jej wartości, bądź deprecjonowaniem jej skuteczności w profilaktyce, jak i leczeniu uzależnień. Wiemy oczywiście, że wiele z tych negatywnych głosów wynika nie tyle z niewiedzy czy niezrozumienia, ile ze złej woli lub przyjęcia całkowicie różnego światopoglądu. W wielu środowiskach czy na antenie licznych mediów abstynencja jest po prostu ośmieszana. Niestety takie kontestacyjne głosy i postawy płyną także od niektórych duchownych.

Możemy więc powiedzieć, iż stajemy wobec konieczności podjęcia walki na współczesnym „rynku idei". Musimy podejmować jak największy trud, aby dobrze i skutecznie głosić ludziom pozytywne przesłanie o abstynencji. Okazją będzie przyszły rok duszpasterski, w którym będziemy głosić hasło: „Abstynencja jest darem miłości." Wiem, że w tym zacnym gronie, przed którym mam dzisiaj zaszczyt przemawiać, nie muszę tłumaczyć zasadności tego hasła. Tej tematyce poświęcimy jutrzejszy dzień.

Już dzisiaj proszę zatem o wspólne zastanowienie się, w jaki sposób można do tej prawdy przekonać jak najwięcej Polaków. Obok rozwijania i dopracowywania już istniejących metod posługi duszpasterskiej, musimy poszukiwać nowych form pracy i komunikacji, nowych sposobów docierania do ludzi, zwłaszcza tych najmłodszych.

W ubiegłym  roku Polacy wydali 25 mld zł na alkohol.  Aby zarobić jeszcze więcej producenci alkoholu, nieustannie rozwijają arsenał propagandowych sztuczek, które wykorzystywane są do promowania spożycia alkoholu. W tej nierównej walce racjonalne argumenty motywowane odpowiedzialnością są często zagłuszane i przytłaczane przez puste, ale niesamowicie kuszące i chwytliwe hasła reklamowe.

Wiemy, że duszpasterstwo trzeźwości w Polsce nie dysponuje ani takimi środkami, ani dostępem do mediów ogólnopolskich, aby podjąć równorzędną walkę. Nie traćmy jednak nadziei. Niech ta dysproporcja sił będzie dla nas raczej mobilizacją do zastanowienia się, czy nie mamy możliwości wykorzystania jakiejś formy pracy czy metody komunikacji, z której do tej pory nie korzystaliśmy.

 

Drodzy moi!

Wszystkie te pytania, wątpliwości oraz zagadnienia z ufnością i nadzieją powierzam Państwa uwadze. Doceniając Państwa doświadczenie i wiedzę, liczę na to, że nasza Jesienna Sesja przyniesie wiele ważnych wniosków, które będą mobilizacją do dalszej pracy w ostatnich tygodniach tego, i na przełomie całego przyszłego roku duszpasterskiego. Wszystkim najserdeczniej dziękuję za poświęcenie swojego czasu i przybycie do Zakroczymia. Gorąco dziękuję naszym gospodarzom z Ośrodka Apostolstwa Trzeźwości w Zakroczymiu za tradycyjnie serdeczną gościnność. Naszą Sesję, wszystkie nasze sprawy i zadania powierzajmy w ufnej modlitwie Duchowi Świętemu, który pozwala nam współuczestniczyć w obfitości łask płynących od Miłosiernego Ojca.

Teraz zaś najserdeczniej proszę o zabranie głosu przez Księdza Kanonika Zbigniewa Kanieckiego.

 

Sympozjum w Toruniu

Sympozjum: „Ku trzeźwości Narodu! - Narodowy Kongres Trzeźwości”

odbędzie się w dniu 8 marca 2017 r. w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu przy ul. Starotoruńskiej 3 (Hotel Akademicki)

 

9.00 – Msza św. w w Świątyni pw. Maryi Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II. Modlitwa o dobre owoce Kongresu. 

10.00 –  Powitanie

10.10 – Słowo wprowadzające – Bp Tadeusz Bronakowski

10.20 -10.45 – Narodowy Program Trzeźwości –  p. prof. dr Krzysztof Wojcieszek

10.45– 11.10 – Ku trzeźwości Narodu. Odpowiedzialność rodziny, Kościoła. - ks.dr Marek Dziewiecki

11.10 – 1130 – Ku trzeźwości Narodu.  Odpowiedzialność  państwa i samorządu. – Z–ca Dyrektora Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Katarzyna Łukowska

Czytaj więcej...

Kongres

Logotyp_OK

Cel Kongresu

Ograniczenie spożycia alkoholu – promocja trzeźwości i abstynencji.

Dlaczego Kongres jest potrzebny?

Ponad trzy miliony Polaków pije alkohol ryzykownie i szkodliwie. Jako społeczeństwo spożywamy go coraz więcej, co stanowi zagrożenie dla bytu narodowego.

Troska o trzeźwość własną, a także o trzeźwość swoich bliskich i wszystkich rodaków, to podstawowy przejaw miłości bliźniego. Jest to także potwierdzenie poważnego traktowania wyznawanej przez siebie wiary w Boga, który nas kocha i pragnie, byśmy żyli w wolności dzieci Bożych. Oznacza ona wolność od grzechów i uzależnień, które w radykalny sposób niszczą zdolność do czynienia dobra. Trzeźwość jest nieodzownym warunkiem stawania się dojrzałym chrześcijaninem, który żyje w prawdzie i miłości.

Polska pilnie potrzebuje odnowy moralnej, mobilizacji do autentycznej troski o trzeźwość wszystkich rodaków. Konieczna jest więc gorliwa modlitwa całego Narodu w intencji otrzeźwienia, a także przemiana świadomości społecznej, zmiana postaw rządzących i samorządowców. Potrzebne są zmiany w prawie dotyczące ograniczenia liczby punktów sprzedaży alkoholu, całkowitego zakazu jego promocji i reklamy, ograniczenia ekonomicznej dostępności. Kongres ma stać się impulsem do tych koniecznych dla rozwoju Narodu działań.

Czytaj więcej...

 

oklad_Vademecum2017_small

Vademecum Apostoła Trzeźwości

Ze wstępu:

Przekazując w ręce Czytelników kolejną edycję Vademecum, uprzejmie proszę i zachęcam do włączenia się w tę inicjatywę oraz życzliwe wsparcie działań kongresowych. Niech nas mobilizują słowa papieża Franciszka: „...nie przyszliśmy na świat, aby „wegetować", aby wygodnie spędzić życie, żeby uczynić z życia kanapę, która nas uśpi; przeciwnie, przyszliśmy z innego powodu, aby zostawić ślad".

Proszę wszystkich, aby w tym dziele pozostawiania po sobie wartościowego śladu życia, było także miejsce na troskę o trzeźwość naszych sióstr i braci, trzeźwość całej naszej Ojczyzny.