Homilia wygłoszona 2 września 2009 r. podczas kursu dla alumnów w Ośrodku Apostolstwa Trzeźwości w Zakroczymiu Drukuj

Bp Tadeusz Bronakowski

Przewodniczący Zespołu Konferencji Episkopatu Polski

ds. Apostolstwa Trzeźwości

Homilia wygłoszona 2 września 2009 r. podczas

kursu dla alumnów w Ośrodku Apostolstwa Trzeźwości w Zakroczymiu

Czcigodni Bracia Kapłani, Ojcowie i Alumni!

Umiłowani w Chrystusie Panu!

Dzisiejsza ewangelia stawia przed nami jeden z wielu wspaniałych obrazów ukazujących Chrystusa, który uzdrawia chorych i wypędza złe duchy. Ewangelista Łukasz opowiada nam, iż „O zachodzie słońca wszyscy, którzy mieli cierpiących na rozmaite choroby, przynosili ich do Niego. On zaś na każdego z nich kładł ręce i uzdrawiał ich."

Wszystkie te cuda są wymownym i niepodważalnym znakiem bóstwa Chrystusa. Dowodzą niezbicie, że Jezus z Nazaretu prawdziwie jest Mesjaszem obiecanym ludziom przez miłującego Boga. Jest Tym, który leczy duszę tego świata trawioną przez chorobę grzechu i zła.

Wszystkie cuda są jednocześnie najpiękniejszym znakiem Bożej miłości, jaką Bóg okazuje nam w Chrystusie. Chrystus pochyla się z miłością i troską nad ludzkimi potrzebami. Dostrzega niedolę człowieka, który jest bezradny wobec tak wielu zjawisk i spraw ziemskiego życia. Chrystus uzdrawiający kolejnych ludzi to najpiękniejszy obraz Bożego Miłosierdzia. To najwspanialsze potwierdzenie, że Bóg chrześcijan nie jest odległym, abstrakcyjnym,  niedosiężnym i wyalienowanym bóstwem, ale kochającym Ojcem, który zna i rozumie potrzeby człowieka.

Cuda Chrystusa zawierają także niezwykle aktualną naukę dla wszystkich, którzy przeżywają kurs w Ośrodku Apostolstwa Trzeźwości w Zakroczmiu. Przede wszystkim przypominają, że również my musimy pochylać się nad każdym cierpiącym człowiekiem. Przypominają również, że tylko Chrystus może w pełni uzdrowić człowieka. Tylko On posiada słowa życia wiecznego. Bez Boga ludzka działalność nie będzie w pełni skuteczna. Także działalność trzeźwościowa. Dlatego Św. Paweł poucza nas, abyśmy nie próbowali „uważać, że jesteśmy w stanie pomyśleć coś sami z siebie, lecz że ta możność nasza jest z Boga."

Niewystarczalność ludzkich sił powinna nas umacniać w pokorze, ale również budzić w naszych sercach radość. Bóg bogaty w Miłosierdzie powołał nas bowiem do istnienia oraz nieustannie obdarza nas łaską i potrzebnymi siłami, abyśmy potrafili sprostać wyzwaniom, które przed nami stają. Pamiętajmy, że w naszej posłudze każdego dnia towarzyszy nam Chrystus. Jest z nami Ten, który został posłany, „aby ubogim nieść dobrą nowinę, więźniom głosić wolność."

Dlatego też skuteczność naszej pracy na rzecz trzeźwości zależy do tego, czy będziemy świadomymi i dojrzałymi apostołami Chrystusa oraz niezawodnej nadziei, którą daje nam Jego śmierć i zmartwychwstanie. Kapłan może być lekarzem, psychoterapeutą, wychowawcą i pedagogiem. Może być wnikliwym socjologiem i skutecznym działaczem społecznym. Kapłan może i powinien nieustannie doskonalić się we wszystkich dziedzinach, które mogą okazać się pomocne w tej dziedzinie duszpasterstwa, w którą jest szczególnie zaangażowany. Ale nigdy nie może zapominać o tym, że przede wszystkim jest kapłanem. Że przez sakrament, który jest darem i tajemnicą, zostaje całkowicie złączony z Chrystusem. I to w Chrystusie, z Chrystusem i przez Chrystusa dokonuje się odmiana i zbawienie tego świata.

Tej wspaniałej sztuki połączenia w przyszłości kapłaństwa z umiejętnościami wymaganymi do skutecznego posługiwania w apostolstwie trzeźwości uczycie się na kursie w Zakroczmiu. Oby za sprawą Ducha Świętego udało Wam się znaleźć dobre i harmonijne połączenie tych dwóch wymiarów.

Umiłowani!

Dzisiejsza Ewangelia przynosi nam również inne niezwykle ważne zdanie objawiające prawdę o posłudze Chrystusa na ziemi. Św. Łukasz napisał, iż „Z nastaniem dnia [Chrystus] wyszedł i udał się na miejsce pustynne." Wiemy doskonale, iż Chrystus udawał się w odosobnione miejsce zawsze po to, aby modlić się w ciszy i spokoju. Po trudach związanych z wieczornym posługiwaniem pośród tłumów, Zbawiciel rozpoczyna kolejny dzień od modlitwy. Pełen synowskiej miłości i ufności rozpoczyna dzień od zwrócenia się do Boga Ojca. Przez modlitwę Chrystus poleca i ofiaruje Ojcu swoją mesjańską posługę oraz wszystkich ludzi, do których został posłany.

Modlitwa odgrywa również niezwykle ważną rolę w apostolstwie trzeźwości. Modlitwa obok innych form naszej duszpasterskiej i ewangelizacyjnej aktywności, stanowi bowiem wspaniały środek nieustannie przemieniający nasz świat w królestwo Boże. Jest bramą, przez którą otwieramy wszelką naszą działalność na moc łaski Bożej, udzielanej nam mocą Ducha Świętego. Dlatego Jezus Chrystus wielokrotnie przypominał uczniom o mocy modlitwy. Mówił do nich, a przez to również do każdego z nas: „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Albowiem każdy, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą" (Mt 7,7-8).

 

Drodzy moi!

W naszych dzisiejszych refleksjach nie może zabraknąć odniesienia do kontekstu czasowego, w którym odbywa się nasze spotkanie. Wczoraj przeżywaliśmy przecież 70. rocznicę napaści niemieckiej na Wieluń i Westerplatte, która zapoczątkowała tragiczny okres II wojny światowej.

W tych dniach narodowej zadumy oddajemy hołd wszystkim, którzy byli bohaterami i ofiarami tamtych dziejowych wydarzeń. Pamięć o tych wydarzeniach i bezcennej ofierze tak wielu Polaków jest dla nas mobilizacją do podjęcia refleksji o obliczach współczesnego patriotyzmu. Jest wielkim wołaniem o nowy wymiar miłości do ojczyzny, która potrzebuje naszego odpowiedzialnego zaangażowania w każdym miejscu i czasie.

Moglibyśmy dzisiaj przywołać wiele dróg nowoczesnego patriotyzmu. Pozostańmy jednak w sferze zagadnień poruszanych na naszym kursie. W tegorocznym apelu na sierpień podkreśliliśmy bardzo wyraźnie, że troska o trzeźwość jest również troską o życie społeczne i narodowe. Uznani eksperci są zgodni, iż trzeźwość jest jednym z podstawowych warunków zarówno moralnego, jak również gospodarczego rozwoju społeczeństwa. Trzeba także pytać, czy bez trzeźwości można budować kapitał kulturowy oraz kapitał społeczny, na którego deficyt narzekają współcześni polscy socjologowie? Również historia boleśnie uczy nas, że pijane społeczeństwo jest niestabilne i bezbronne, a przez to niezdolne do budowania podmiotowości umożliwiającej harmonijny rozwój. Rozumiał to sługa Boży kard. Stefan Wyszyński, często przypominając, iż „naród, który walczy o najszlachetniejsze ideały, musi być trzeźwy!". Rozumieli to także wrogowie narodu polskiego zaciekle zwalczający działalność trzeźwościową, zwłaszcza podczas II wojny światowej. Dzisiaj jest podobnie, gdyż obce koncerny zainteresowane są jedynie pomnażaniem zysków, a nie dobrem narodu polskiego. Nie zapominajmy o tym. Umiejmy naszą postawę patriotyczną, naszą codzienną troskę o dobro wspólne realizować także na drodze troski o trzeźwość narodu.

 

Czcigodni Bracia w Chrystusie!

Z głębi serca dziękuję wszystkim, którzy poświęcają swój czas oraz swoje talenty i umiejętności, aby organizować kolejne odsłony kursu dla alumnów. Wielokrotnie już powtarzałem, jak cenna i potrzebna jest ta wspaniała inicjatywa. Działalność trzeźwościowa Kościoła musi stale poszukiwać odpowiedzi na rodzące się wyzwania i zagrożenia pojawiające się w rzeczywistości XXI wieku. Nowe pokolenia kapłanów muszą być zatem wyposażone w niezbędną wiedzę i umiejętności, które pozwolą skutecznie realizować powołanie w tej odpowiedzialnej dziedzinie naszej duszpasterskiej troski.

Niech zatem kolejne edycje kursu w zakroczymskim ośrodku staną się mobilizacją oraz wielkim wezwaniem do osobistego zaangażowania w apostolstwo trzeźwości. Oby fundamentem tego zaangażowania była głęboka i silna więź z Chrystusem, niezawodnym Lekarzem tych, którzy źle się mają.

Wszystkich uczestników kursu najgoręcej proszę także o osobiste świadectwo trzeźwości, a nade wszystko o abstynencję, która jest darem miłości. Jeżeli chcemy wymagać od innych, najpierw musimy wiele wymagać od samych siebie. Musimy być zdolni do poświęceń i wyrzeczeń. Tylko taka kapłańska postawa pełna autentycznej miłości i odpowiedzialności pozwoli nam niezawodnie służyć drugiemu człowiekowi.

Niech na tej drodze szlachetnej służby nieustannie prowadzi nas Matka Chrystusa i Królowa Kapłanów. Niech wzór Jej życia wypełnionego pokorą i poświęceniem pobudza nas, byśmy w codziennym życiu ze wszystkich sił poszukiwali nadprzyrodzonej miłości, którą Chrystus objawia nam w każdej Eucharystii.

Amen.


 

Sympozjum w Toruniu

Sympozjum: „Ku trzeźwości Narodu! - Narodowy Kongres Trzeźwości”

odbędzie się w dniu 8 marca 2017 r. w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu przy ul. Starotoruńskiej 3 (Hotel Akademicki)

 

9.00 – Msza św. w w Świątyni pw. Maryi Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II. Modlitwa o dobre owoce Kongresu. 

10.00 –  Powitanie

10.10 – Słowo wprowadzające – Bp Tadeusz Bronakowski

10.20 -10.45 – Narodowy Program Trzeźwości –  p. prof. dr Krzysztof Wojcieszek

10.45– 11.10 – Ku trzeźwości Narodu. Odpowiedzialność rodziny, Kościoła. - ks.dr Marek Dziewiecki

11.10 – 1130 – Ku trzeźwości Narodu.  Odpowiedzialność  państwa i samorządu. – Z–ca Dyrektora Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Katarzyna Łukowska

Czytaj więcej...

Kongres

Logotyp_OK

Cel Kongresu

Ograniczenie spożycia alkoholu – promocja trzeźwości i abstynencji.

Dlaczego Kongres jest potrzebny?

Ponad trzy miliony Polaków pije alkohol ryzykownie i szkodliwie. Jako społeczeństwo spożywamy go coraz więcej, co stanowi zagrożenie dla bytu narodowego.

Troska o trzeźwość własną, a także o trzeźwość swoich bliskich i wszystkich rodaków, to podstawowy przejaw miłości bliźniego. Jest to także potwierdzenie poważnego traktowania wyznawanej przez siebie wiary w Boga, który nas kocha i pragnie, byśmy żyli w wolności dzieci Bożych. Oznacza ona wolność od grzechów i uzależnień, które w radykalny sposób niszczą zdolność do czynienia dobra. Trzeźwość jest nieodzownym warunkiem stawania się dojrzałym chrześcijaninem, który żyje w prawdzie i miłości.

Polska pilnie potrzebuje odnowy moralnej, mobilizacji do autentycznej troski o trzeźwość wszystkich rodaków. Konieczna jest więc gorliwa modlitwa całego Narodu w intencji otrzeźwienia, a także przemiana świadomości społecznej, zmiana postaw rządzących i samorządowców. Potrzebne są zmiany w prawie dotyczące ograniczenia liczby punktów sprzedaży alkoholu, całkowitego zakazu jego promocji i reklamy, ograniczenia ekonomicznej dostępności. Kongres ma stać się impulsem do tych koniecznych dla rozwoju Narodu działań.

Czytaj więcej...

 

oklad_Vademecum2017_small

Vademecum Apostoła Trzeźwości

Ze wstępu:

Przekazując w ręce Czytelników kolejną edycję Vademecum, uprzejmie proszę i zachęcam do włączenia się w tę inicjatywę oraz życzliwe wsparcie działań kongresowych. Niech nas mobilizują słowa papieża Franciszka: „...nie przyszliśmy na świat, aby „wegetować", aby wygodnie spędzić życie, żeby uczynić z życia kanapę, która nas uśpi; przeciwnie, przyszliśmy z innego powodu, aby zostawić ślad".

Proszę wszystkich, aby w tym dziele pozostawiania po sobie wartościowego śladu życia, było także miejsce na troskę o trzeźwość naszych sióstr i braci, trzeźwość całej naszej Ojczyzny.