Homilia dla Płocko - Łomżyńskiej Pielgrzymki w intencji trzeźwości narodu Niepokalanów, 11 lipca 2009 r. Drukuj

Bp Tadeusz Bronakowski, Przewodniczący Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości

Homilia dla Płocko - Łomżyńskiej Pielgrzymki w intencji trzeźwości narodu

Niepokalanów, 11 lipca 2009 r.

Czcigodni Bracia Kapłani!

Drodzy Pielgrzymi!

Siostry i Bracia w Chrystusie!

Żyjemy w czasach, które obfitują w wiele niepokojących zjawisk. W ostatnich miesiącach niemal każdego dnia mówi się jedynie o kryzysie gospodarczym, który dotknął świat finansów. Ogromne zainteresowanie sytuacją na rynkach finansowych nie jest jednak czymś wyjątkowym w naszej rzeczywistości. Widzimy bowiem, iż współczesny świat jest całkowicie podporządkowany gromadzeniu wartości materialnych i przeżywaniu przyjemności płynącej z nowoczesnych form rozrywki rozpowszechnianej przez kulturę masową.

W tej hedonistycznej i konsumpcyjnej perspektywie pielgrzymka w intencji trzeźwości jawi się jako coś niezrozumiałego. Wielu ludzi zarażonych niedojrzałością i egoizmem współczesnego świata może stawiać pełne zdziwienia pytania. Po co z trudem pokonywać długą trasę prowadzącą po często niebezpiecznych polskich drogach? Jaki sens kryje się w wędrowaniu, które utrudnia skwar lub ulewny deszcz? Dlaczego tak wiele osób decyduje się na kilka dni niewygody i wielkich poświęceń?

Gromadząc się dzisiaj w Sanktuarium w Niepokalanowie, możemy z odwagą odpowiedzieć na te pytania. Dla nas wszystkich kończąca się pielgrzymka w intencji trzeźwości ma głęboki sens i ogromną wartość. Jest ona wyrazem wielkiej odpowiedzialności i miłości. Wszyscy, którzy podjęli się tego pielgrzymkowego trudu, doskonale rozumieją, jak doniosłą rolę odgrywa trzeźwość w życiu człowieka, rodziny i społeczeństwa. Rozumieją także, jak wiele szkód wyrządza jej brak. Dlatego idąc za głosem Chrystusa, wyruszyliście z Diecezji Płockiej i Łomżyńskiej, aby przed obliczem Maryi, Wszechpośredniczki Łask złożyć wszystkie szlachetne modlitwy i prośby w intencji trzeźwości narodu polskiego. W ten sposób daliście świadectwo miłości i poświęcenia dla innych.

 

Umiłowani!

Podczas dzisiejszej Eucharystii w sposób szczególny brzmi hasło obecnego roku duszpasterskiego w dziedzinie apostolstwa trzeźwości: „Troska o trzeźwość jest troską o życie." Kończąca się pielgrzymka oraz całoroczna troska o trzeźwość  są zatem konkretną odpowiedzią na gorący apel, który Ojciec Święty Jan Paweł II zawarł w encyklice Evangelium Vitae: „(...) szanuj, broń, miłuj życie i służ życiu - każdemu życiu ludzkiemu! Tylko na tej drodze znajdziesz sprawiedliwość, rozwój, prawdziwą wolność, pokój i szczęście!" (EV, 5)

Niestety we współczesnej Polsce coraz rzadziej podkreśla się bardzo wyraźny wpływ trzeźwości na życie ludzkie. Zbyt często o problemach wynikających z nadużywania alkoholu mówi się z lekceważeniem. Te bolesne zagadnienia giną w morzu abstrakcyjnych analiz socjologicznych, jako jeden z wielu problemów społecznych. Są zaś szeroko omawiane jedynie wówczas, gdy wydarzy się jakaś tragedia lub sprawa dotyczy znanej postaci życia publicznego. Zbyt łatwo również przychodzi współczesnym Polakom akceptowanie szkodliwych zachowań i złej obyczajowości, które tłumaczy się słowiańską duszą lub tradycją.

Tymczasem każdego dnia w całej Polsce alkohol czyni spustoszenie w życiu tak wielu ludzi. Moglibyśmy przywoływać dane statystyczne, które odkrywają tragiczną prawdę o tej sferze naszego życia społecznego. Trzeba mieć jednak świadomość, że za każdą cyfrą z tabel statystycznych znajduje się konkretne zagrożenie dla ludzkiego życia w całej jego różnorodności. Za liczbą ośmiuset tysięcy uzależnionych kryje się ogrom bólu i cierpienia ich rodzin, tak wiele zniewolenia i poniżenia, tak wiele utraconych miejsc pracy i przegranych życiowych szans. Jeżeli wiemy, że niemal co piąty Polak ryzykownie nadużywa alkoholu, to mamy świadomość, ile zła to przynosi - od setek tragicznych wypadków na polskich drogach, aż po wiele groźnych chorób wywoływanych przez alkohol. Wiemy także, jak wiele grzechu rodzi się z tej nieodpowiedzialnej postawy. Gdy czytamy niepokojące informacje i dane statystyczne o zachowaniu młodych ludzi, nie zatrzymujemy się jedynie na stwierdzeniu, że coraz więcej z nich się upija. Dostrzegamy bowiem bardzo dużo zagrożeń dla ich niedojrzałego jeszcze ducha i młodej psychiki. Lękamy się o ich przyszłość. Pochylamy się nad cierpieniem i łzami matek, którym nałóg odbiera coraz młodsze dzieci.

Widzimy zatem, jak wielkiej wagi zagadnień dotykamy troszcząc się o trzeźwość. Dlatego mamy świadomość wielkiej odpowiedzialności, przed jaką stajemy. Jako chrześcijanie patrzymy na wszystkie te zagrożenia, jak na naglącą mobilizację do ratowania ludzkiego życia. W naszej posłudze na rzecz trzeźwości nie chodzi przecież jedynie o poprawianie statystyk. Chodzi o służbę życiu, o troskę i miłość do życia, które jest najcenniejszym Bożym darem.

Przeciwko budowaniu nowej „kultury życia", w której fundament musi być wpisana trzeźwość, występuje wiele środowisk i grup interesów. Pamiętajmy, że we współczesnym świecie często ludzkimi działaniami kieruje brutalna i bezduszna logika zysku, a nie troski o drugiego człowieka. Dlatego też trudno jest nam powstrzymać olbrzymią machinę propagandową koncernów alkoholowych, które coraz skuteczniej promują swoje produkty. Trudno nawet wymienić wszystkie szkody, jakie ta akcja wywołuje w świadomości społecznej. Trudno przywołać wszystkie szkodliwe postawy, które umacnia.

Wobec takiej sytuacji potrzeba nam jeszcze wyraźniej apelować o osobiste zaangażowanie oraz świadectwo trzeźwości. Trzeba stale na nowo przypominać, jak wielką wagę ma świadectwo rodziców, którzy wychowują swoje dzieci. Należy powtarzać o moralnym obowiązku świadczenia o trzeźwości, który spoczywa na polskich nauczycielach i wykładowcach akademickich. Trzeba do tej wielkiej misji włączać osoby publiczne, polityków, lekarzy oraz przedstawicieli wszystkich stanów i zawodów.

Jeżeli we wszystkich miejscach naszej ojczyzny znajdą się ludzie zdolni do wspaniałego świadectwa, ludzie ofiarni i zaangażowani w troskę o życie, wówczas nawet bez wielkich środków finansowych i rozbudowanych struktur, możemy wpływać na zmianę polskich rodzin, możemy wpływać na zmianę całego polskiego społeczeństwa.

 

Drodzy moi!

We wszystkich formach służby życiu i pomocy drugiemu człowiekowi musimy zawsze na nowo powracać i odwoływać się do Boga, który obdarza nas niezbędnymi łaskami. Od Niego płynie niezawodne wsparcie w działaniu i umocnienie, którego tak bardzo potrzebujemy. O tym przypominają nam piękne słowa, które odczytaliśmy podczas dzisiejszej liturgii. Powtórzmy jeszcze raz z pełną mocą: „Pan udziela mądrości, z ust Jego - wiedza, roztropność: dla prawych On chowa swą pomoc, On - tarczą żyjącym uczciwie. On strzeże ścieżek prawości, ochrania drogi pobożnych."

Wszystkie te obietnice Bożej troski i opieki dotyczą również dziedziny apostolstwa trzeźwości. Jeżeli zaufamy Bogu, jeżeli nieustannie będziemy Go prosić o niezbędne wsparcie, mamy szansę na odmianę tej rzeczywistości, która często budzi w nas niepokój. Wspaniałym środkiem tej odmiany jest również pielgrzymka, która dzisiaj dobiega końca.

Dlatego trudno wręcz wypowiedzieć słowa, które oddadzą wartość waszego pielgrzymkowego poświęcenia i pięknego świadectwa troski o życie bliźnich. Do każdej i każdego z was kieruję słowa najserdeczniejszych podziękowań. Wyrazy wdzięczności i uznania przekazuję kapłanom, organizatorom, służbom medycznym i porządkowym, którzy podjęli się odpowiedzialnej służby pielgrzymom. Najserdeczniej dziękuję waszym przewodnikom - Księdzu Kanonikowi Zbigniewowi Kanieckiemu i Księdzu Dziekanowi Tomaszowi Wildze.

Z głębi serca dziękuję wszystkim pątnikom. Niech Bóg, który jest Miłością, stokrotnie wynagrodzi wasz trud. Oby wszystkie modlitwy, intencje oraz słowa dziękczynienia, które składacie u stóp Niepokalanej, zostaną wysłuchane. Niech przyczynią się do odzyskiwania, umacniania i chronienia trzeźwości w rodzinach, lokalnych wspólnotach i całym polskim społeczeństwie.

Z ufnością powierzam wam prośbę o abstynencję w zbliżającym się sierpniu. Wiem, że wy doskonale rozumiecie jego istotę. Ufam, że zaniesiecie go do swoich rodzin, do sąsiadów i znajomych, miejsc pracy i lokalnych wspólnot. Proszę, by wasza pielgrzymka w sposób symboliczny trwała przez cały rok - byście na swoich codziennych ścieżkach stawali się głosicielami prawdy o tym, że troska o trzeźwość jest troską o życie. Jeszcze raz najserdeczniej dziękuję za wasz przykład i dobro, które ofiarujecie w tej wspaniałej intencji. Na zakończenie zaś przywołajmy słowa zamykające Encyklikę Evangelium Vitae:

O Maryjo, jutrzenko nowego świata, Matko żyjących,

Tobie zawierzamy sprawę życia:

(...) Spraw, aby wszyscy wierzący w Twojego Syna

potrafili otwarcie i z miłością głosić

ludziom naszej epoki Ewangelię życia.

(...) aby mogli budować, wraz z wszystkimi ludźmi dobrej woli,

cywilizację prawdy i miłości na cześć i chwałę Boga Stwórcy,

który miłuje życie.

Amen.

 

Sympozjum w Toruniu

Sympozjum: „Ku trzeźwości Narodu! - Narodowy Kongres Trzeźwości”

odbędzie się w dniu 8 marca 2017 r. w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu przy ul. Starotoruńskiej 3 (Hotel Akademicki)

 

9.00 – Msza św. w w Świątyni pw. Maryi Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II. Modlitwa o dobre owoce Kongresu. 

10.00 –  Powitanie

10.10 – Słowo wprowadzające – Bp Tadeusz Bronakowski

10.20 -10.45 – Narodowy Program Trzeźwości –  p. prof. dr Krzysztof Wojcieszek

10.45– 11.10 – Ku trzeźwości Narodu. Odpowiedzialność rodziny, Kościoła. - ks.dr Marek Dziewiecki

11.10 – 1130 – Ku trzeźwości Narodu.  Odpowiedzialność  państwa i samorządu. – Z–ca Dyrektora Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Katarzyna Łukowska

Czytaj więcej...

Kongres

Logotyp_OK

Cel Kongresu

Ograniczenie spożycia alkoholu – promocja trzeźwości i abstynencji.

Dlaczego Kongres jest potrzebny?

Ponad trzy miliony Polaków pije alkohol ryzykownie i szkodliwie. Jako społeczeństwo spożywamy go coraz więcej, co stanowi zagrożenie dla bytu narodowego.

Troska o trzeźwość własną, a także o trzeźwość swoich bliskich i wszystkich rodaków, to podstawowy przejaw miłości bliźniego. Jest to także potwierdzenie poważnego traktowania wyznawanej przez siebie wiary w Boga, który nas kocha i pragnie, byśmy żyli w wolności dzieci Bożych. Oznacza ona wolność od grzechów i uzależnień, które w radykalny sposób niszczą zdolność do czynienia dobra. Trzeźwość jest nieodzownym warunkiem stawania się dojrzałym chrześcijaninem, który żyje w prawdzie i miłości.

Polska pilnie potrzebuje odnowy moralnej, mobilizacji do autentycznej troski o trzeźwość wszystkich rodaków. Konieczna jest więc gorliwa modlitwa całego Narodu w intencji otrzeźwienia, a także przemiana świadomości społecznej, zmiana postaw rządzących i samorządowców. Potrzebne są zmiany w prawie dotyczące ograniczenia liczby punktów sprzedaży alkoholu, całkowitego zakazu jego promocji i reklamy, ograniczenia ekonomicznej dostępności. Kongres ma stać się impulsem do tych koniecznych dla rozwoju Narodu działań.

Czytaj więcej...

 

oklad_Vademecum2017_small

Vademecum Apostoła Trzeźwości

Ze wstępu:

Przekazując w ręce Czytelników kolejną edycję Vademecum, uprzejmie proszę i zachęcam do włączenia się w tę inicjatywę oraz życzliwe wsparcie działań kongresowych. Niech nas mobilizują słowa papieża Franciszka: „...nie przyszliśmy na świat, aby „wegetować", aby wygodnie spędzić życie, żeby uczynić z życia kanapę, która nas uśpi; przeciwnie, przyszliśmy z innego powodu, aby zostawić ślad".

Proszę wszystkich, aby w tym dziele pozostawiania po sobie wartościowego śladu życia, było także miejsce na troskę o trzeźwość naszych sióstr i braci, trzeźwość całej naszej Ojczyzny.