W CHRYSTUSOWEJ SZKOLE - Katecheza dla klas szkół podstawowych Drukuj

Cel dydaktyczny:

Wskazanie na podstawowe wartości chrześcijańskie, jakimi są: modlitwa i ofiara.

- Zapoznanie z fragmentami Pisma św., które dotyczą modlitwy i ofiary;

- Ukazanie Matki Bożej jako zatroskanej o zbawienie ludzi, poprzez przypomnienie Jej próśb, jakie skierowała w Lourdes i w Fatimie;

- Ukazanie Dziecięcej Krucjaty Niepokalanej jako „Wyższej Szkoły Chrystusowej".

Cel wychowawczy:

Zachęcenie uczestników katechezy, aby stali się prawdziwymi uczniami w Szkole Chrystusowej i odpowiedzieli na prośby Matki Bożej. Propozycja włączenia się do Dziecięcej Krucjaty Niepokalanej, która jest konkretną odpowiedzią na wezwanie Niepokalanej do modlitwy i ofiary.

 

Pomoce:

Pismo święte, wybrane teksty z relacji objawień, teksty modlitw fatimskich, ilustracje objawień w Lourdes i w Fatimie (dowolnie: komputer, prezentacja multimedialna przedstawiająca obrazy, sceny objawień w Lourdes i w Fatimie lub fragment prezentacji Dziecięcej Krucjaty Niepokalanej), obrazy ilustrujące wybrane sceny biblijne: niesienie krzyża i ukrzyżowanie, świeca, kartki papieru.

 

Metody: Analiza tekstów biblijnych i z objawień, rozmowa, pokaz ilustracji lub pokaz multimedialny.

 

Formy pracy: Indywidualna, w małych grupach, zbiorowa.

PRZEBIEG KATECHEZY

 

Powitanie: Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus...

 

Wstęp do zapalenia świecy i modlitwa: Jezus jest pośród nas. Na znak naszej wiary zapalimy świecę, bo On jest Światłem świata, Pierwszym i Jedynym Boskim Nauczycielem. Odmówimy teraz modlitwę, której nauczył Dzieci Fatimskie Anioł w 1916 roku, a więc rok przed objawieniami Matki Bożej.

„Boże mój, wierzę w Ciebie, uwielbiam Cię, ufam Tobie, miłuję Ciebie! Proszę, abyś przebaczył tym, którzy w Ciebie nie wierzą, Ciebie nie uwielbiają, nie ufają Tobie i Ciebie nie miłują". „Przenajświętsza Trójco, Ojcze, Synu i Duchu Święty, uwielbiam Cię ze czcią najgłębszą i ofiaruję Ci najdroższe Ciało, Krew, Duszę i Bóstwo Pana naszego Jezusa Chrystusa, obecnego na wszystkich ołtarzach świata, na przebłaganie za grzechy, które Go obrażają".

 

I. Wprowadzenie do katechezy

 

Dzieci należące do Krucjaty Niepokalanej postanawiają między innymi, że codziennie odmówią przynajmniej jedną dziesiątkę różańca świętego oraz złożą Bogu jakąś ofiarę w intencji nawrócenia grzeszników. W czasie tej katechezy postaramy się odpowiedzieć na pytanie, dlaczego modlitwa i ofiara jest tak ważna w życiu ucznia Chrystusa, którym powinien być każdy ochrzczony człowiek. Przypomnimy też wezwanie Matki Bożej w Lourdes i w Fatimie, będące prośbą do nas o wypełnianie obowiązków ucznia Chrystusa.

 

II. Spotkanie w dwóch grupach - „burza mózgów"

 

Uczniów dzieli się na dwie grupy. Każda grupa wybiera swojego sekretarza, który zapisuje ustalenia grupy.

Temat dla I grupy: Prawa i obowiązki ucznia szkoły podstawowej.

Temat dla II grupy: Prawa i obowiązki ucznia Chrystusa.

Katecheta odczytuje odpowiedzi z kartek, omawia i ewentualnie uzupełnia je, według poniższej propozycji:

- Jakie ma obowiązki uczeń szkoły podstawowej?

Uczeń powinien uczęszczać na zajęcia szkolne; przygotowywać się do zajęć; być posłusznym i szanować nauczycieli; być koleżeńskim, uczynnym; angażować się w życie szkoły; szanować mienie szkolne.

- Jakie ma prawa?

Uczeń powinien mieć zapewnione przekazanie wiedzy na odpowiednim poziomie i uzyskać pomoc w jej przyswojeniu; być traktowanym z szacunkiem; mieć zapewnione bezpieczeństwo; mieć możliwość rozwoju swoich zainteresowań; uczeń posiada prawo do obiektywnej oceny swojej pracy.

 

- Jakie ma obowiązki uczeń Chrystusa?

Powinien miłować Boga i poznawać Go przez Pismo św., codziennie rozmawiać z Bogiem, uczestniczyć w życiu wspólnoty Kościoła, być posłusznym Bogu, oddawać cześć Stwórcy, miłować bliźniego.

- Jakie ma prawa?

Ma prawo uczestniczyć w godności dzieci Bożych; przynależeć do Królestwa Bożego; prawo do korzystania z łask, które Bóg rozdaje poprzez działanie Kościoła; do zwyciężania w imię Chrystusa złego ducha; do budowania Królestwa Bożego; prawo wejścia do nieba.

 

III. Czytanie Pisma świętego i wyświetlanie lub pokaz obrazów biblijnych

 

Uczniowie podchodzą do stolika w pobliże zapalonej świecy. Wybrani uczniowie czytają fragmenty z Pisma świętego. Na ekranie w tym czasie wyświetlany jest obraz przedstawiający scenę biblijną lub pokazywany jest obrazek z daną sceną.

 

a) Łk 22, 44-46

44 [Jezus] pogrążony w udręce jeszcze usilniej się modlił, a Jego pot był jak gęste krople krwi, sączące się na ziemię.

45 Gdy wstał od modlitwy i przyszedł do uczniów, zastał ich śpiących ze smutku.

46 Rzekł do nich: «Czemu śpicie? Wstańcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie».

 

Rozmowa z dziećmi: Pan Jezus przeżywając wielkie cierpienie w Ogrójcu, usilnie się modlił. Zachęcał swoich uczniów do modlitwy, aby nie ulegli pokusie i wytrwali w dobrym. Modlitwa jest konieczna, aby wytrwać przy Bogu.

b) Mt 27, 31-35

31 A gdy [żołnierze] wyszydzili [Jezusa], zdjęli z Niego płaszcz, włożyli na Niego własne Jego szaty i odprowadzili Go na ukrzyżowanie.

32 Wychodząc spotkali pewnego człowieka z Cyreny, imieniem Szymon. Tego przymusili, żeby niósł krzyż Jego.

33 Gdy przyszli na miejsce zwane Golgotą, to znaczy Miejscem Czaszki,

34 dali Mu pić wino zaprawione goryczą. Skosztował, ale nie chciał pić.

35 Gdy Go ukrzyżowali, rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy.

 

Rozmowa z dziećmi: Pan Jezus dźwigał krzyż dla odkupienia wszystkich ludzi z ich grzechów, aby mogli stać się dziećmi Bożymi. Szymon z Cyreny pomagał nieść krzyż Panu Jezusowi. Uświadamia nam to, że Bóg włącza ludzi do dzieła odkupienia. Powinni oni cierpliwie nieść krzyż swoich codziennych obowiązków, trudności, cierpień, a także pomagać sobie wzajemnie.

 

c) J 19, 25-27

25 A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.

26 Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój».

27 Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie».

 

Rozmowa z dziećmi: Ze wszystkich świadków męki i śmierci Pana Jezusa najbardziej cierpiała stojąca pod krzyżem Jego Matka. Pomimo swego Matczynego bólu milczała i wytrwała do końca. Pan Jezus umierając na krzyżu, oddał św. Jana pod opiekę Swej Matki, a Ją powierzył opiece Jana. Od tego momentu wszyscy ludzie stali się dziećmi Maryi.

 

d) Łk 9, 23-25

23 Potem [Jezus] mówił do wszystkich: «Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje!

24 Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z Mego powodu, ten je zachowa.

25 Bo cóż za korzyść ma człowiek, jeśli cały świat zyska, a siebie zatraci lub szkodę poniesie?»

Rozmowa z dziećmi: Pan Jezus powiedział, że każdy Jego uczeń ma nieść swój krzyż i naśladować Go. Nieść swój krzyż to przyjmować codzienne obowiązki bez szemrania, to przyjmować wszystko, co Bóg ześle w danej chwili.

 

e) J 15, 13 Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich.

 

Rozmowa z dziećmi: Pan Jezus mówi, że największą miłość mają ci, którzy oddają życie za przyjaciół. On oddał swoje życie za wszystkich ludzi, dając się ukrzyżować. Będziemy naśladować Pana Jezusa w wielkiej miłości, gdy każdego dnia swoje codzienne krzyże ofiarujemy za drugich, szczególnie za tych, którzy zagrożeni są wiecznym potępieniem.

 

IV. Wyświetlanie lub pokaz obrazów z objawień w Lourdes i w Fatimie; omówienie tych objawień.

 

a) Lourdes

Matka Boża objawiała się Bernadecie Soubirous od 11 lutego do 16 lipca 1958 roku. 26 lutego tego roku, na zaproszenie Matki Bożej Bernadetta po raz dziewiąty przyszła do groty lourdzkiej. Gdy zobaczyła Maryję w grocie, pokłoniła się Jej. Matka Boża poprosiła dziewczynkę, aby odmawiała różaniec i umartwiała się za grzeszników. Następnie zapytała ją, czy wchodzenie pod górę na klęczkach i całowanie ziemi po każdym kroku, nie będzie dla niej zbyt męczące. Bernadetta odpowiedziała, że chętnie to zrobi. Wtedy Matka Boża powiedziała, żeby to umartwienie ofiarowała w intencji nawrócenia grzeszników. Od tego czasu dziewczynka za każdym razem na kolanach posuwała się po pochyłości w kierunku groty, całując ziemię po każdym kroku. Często po kilka razy wchodziła do najwyższego miejsca przy grocie, a potem schodziła. Pomimo, że nieraz padało i ziemia była rozmokła, Bernadetta czyniła to z wielką gorliwością. Możemy sobie wyobrazić, ile wysiłku musiała włożyć w to umartwienie, gdyż była dzieckiem słabym fizycznie i chorowała na astmę.

 

b) Fatima

Przypomnijmy sobie, że przed objawieniami Matki Bożej w Fatimie, kilka razy dzieciom objawiał się Anioł, aby je przygotować na przyjście Pięknej Pani. Pewnego razu powiedział:

- Co robicie? Módlcie się! Módlcie się dużo! Przenajświętsze Serca Jezusa i Maryi chcą okazać przez was miłosierdzie. Ofiarowujcie nieustannie modlitwy i umartwienia Najwyższemu.

- Jak mamy się umartwiać? - zapytała Łucja.

- Z wszystkiego, co możecie, zróbcie ofiarę Bogu jako akt zadośćuczynienia za grzechy, którymi jest obrażany i jako uproszenie nawrócenia grzeszników. W ten sposób sprowadzicie pokój na waszą Ojczyznę. Jestem Aniołem Stróżem Portugalii. Przede wszystkim przyjmijcie i znoście z pokorą i poddaniem cierpienia, które Bóg wam ześle.

Gdy Anioł objawiał się dzieciom, Hiacynta miała 6 lat, Franciszek 8, a Łucja 9 lat. Dzieci ochotnie spełniały prośbę Anioła. Za rok objawiła się im Matka Najświętsza i prosiła o to samo, co Anioł. 13 maja 1917 r. powiedziała do dzieci: „Czy chcecie ofiarować się Bogu, aby znosić wszystkie cierpienia, które On zechce na was zesłać, jako zadośćuczynienie za grzechy, którymi jest obrażany, oraz jako wyproszenie nawrócenia grzeszników?". Matka Boża zachęciła również dzieci: „Odmawiajcie różaniec codziennie, abyście uprosili pokój dla świata i koniec wojny". Od tego czasu troje pastuszków odmawiało codziennie różaniec i podejmowało z ochotą różne umartwienia: poszcząc, czasami głodując przez cały dzień lub nie pijąc nic w upały, biczując się pokrzywami, itp.

 

V. Podsumowanie

 

Rozmowa kierowana przez katechetę na podstawie zapisanych na tablicy spostrzeżeń; pogłębienie tematu.

 

Katecheta: Pan Jezus zachęca nas do modlitwy. Sam daje przykład nieustannej rozmowy z Ojcem. Pod koniec ziemskiego życia przestrzega, aby czuwać i modlić się, gdyż w przeciwnym razie można ulec pokusie do złego.

Dla odkupienia wszystkich ludzi Pan Jezus cierpiał i umarł na krzyżu. W męce towarzyszyła Mu Maryja, Jego Matka. Współcierpiały też inne osoby, jak Jan - umiłowany uczeń Pana Jezusa, a także Maria, żona Kleofasa i Maria Magdalena. Do pomocy w dźwiganiu krzyża został przymuszony Szymon z Cyreny. O tych osobach wiemy z Pisma świętego. Z pewnością było więcej osób współczujących Jezusowi w czasie Jego drogi krzyżowej i konania na krzyżu, jak chociażby płaczące niewiasty jerozolimskie. Wielu świętym, którzy żyli później, Pan Jezus powiedział, że byli dla Niego pocieszeniem w cierpieniach. Na przykład św. s. Faustynie powiedział, że była dla Niego pocieszeniem podczas agonii w Ogrójcu. Jednak nie tylko osoby uznane za świętych mają pocieszać Zbawiciela. Wszyscy ludzie powinni uwierzyć w Niego i nieść swój codzienny krzyż bez szemrania. Przypomniał nam o tym fragment z Ewangelii św. Łukasza. Czasami jesteśmy przymuszani do brania krzyża naszych codziennych obowiązków, np.: do chodzenia do szkoły, odrabiania lekcji, pomagania w domu. Chodzi o to, abyśmy te obowiązki wykonywali z miłości do Pana Jezusa. Matka Boża w Lourdes i w Fatimie przypomniała najważniejsze obowiązki ucznia Chrystusa. Prosiła o modlitwę różańcową i umartwienia, czyli ofiary, którymi wynagradzamy Bogu za grzechy swoje i innych ludzi. Dobrze jest, jeśli ofiary - czyli codzienne krzyże, podejmiemy w intencji wyproszenia nawrócenia grzeszników.

Skoro Matka Boża prosiła dzieci o modlitwę i ofiarę, to powinniśmy tak jak Bernadetta, Łucja, Hiacynta i Franciszek odpowiedzieć na Jej prośby z miłością i wypełniać je w swoim życiu.

W każdej szkole uczniowie mają prawa i obowiązki. W szkole Chrystusowej obowiązują również te zasady. Dzisiaj przypomnieliśmy o najważniejszych obowiązkach ucznia Chrystusowego. Pan Jezus pragnie jednak wprowadzić nas do „Wyższej Szkoły". W tej „Szkole" uczniowie starają się o „większą miłość". Polega ona na oddawaniu swego życia za przyjaciół, czyli na składaniu Bogu codziennych ofiar, trudów za grzeszników, tak jak Pan Jezus ofiarował się na krzyżu za ludzi. Do „Wyższej Szkoły Chrystusa" zdaje się egzamin z wytrwałej miłości i można do niej wstąpić bez względu na wiek. Właśnie Dziecięca Krucjata Niepokalanej jest taką „Wyższą Szkołą Chrystusową" dla dzieci. Sama Niepokalana zaprosiła do takiej szkoły Bernadettę i troje dzieci fatimskich.

 

Temat katechezy i notatki, które mają być zapisane w zeszycie ucznia:

 

„W Chrystusowej szkole"

W Lourdes i w Fatimie Matka Boża przypomniała naukę Pana Jezusa, prosząc o modlitwę i umartwienie, czyli cierpliwe noszenie codziennego krzyża. Mówiła, aby umartwienie podjąć jako zadośćuczynienie za grzechy, które obrażają Boga i dla uproszenia nawrócenia grzeszników. Dziecięca Krucjata Niepokalanej jest piękną odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej. Dziecięcą Krucjatę Niepokalanej możemy nazwać „Wyższą Szkołą Chrystusową", bo jej członkowie podejmują ofiary za bliźnich, co jest oddawaniem swego życia za drugich.

VI. Praca domowa

 

Wymienię przykłady codziennych krzyży, a także dobrowolnych umartwień.

 

VII. Modlitwa na zakończenie katechezy

 

Na zakończenie naszej katechezy odmówimy modlitwę, której Matka Boża nauczyła Dzieci Fatimskie, aby odmawiały ją, gdy będą ofiarować swoje cierpienia Bogu:

„Przez nieskończone zasługi Najświętszego Serca Jezusowego i przez wstawiennictwo Niepokalanego Serca Maryi, proszę Cię o nawrócenie biednych grzeszników".

 

oprac.: o. Oskar J. Puszkiewicz ofm

 

Sympozjum w Toruniu

Sympozjum: „Ku trzeźwości Narodu! - Narodowy Kongres Trzeźwości”

odbędzie się w dniu 8 marca 2017 r. w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu przy ul. Starotoruńskiej 3 (Hotel Akademicki)

 

9.00 – Msza św. w w Świątyni pw. Maryi Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II. Modlitwa o dobre owoce Kongresu. 

10.00 –  Powitanie

10.10 – Słowo wprowadzające – Bp Tadeusz Bronakowski

10.20 -10.45 – Narodowy Program Trzeźwości –  p. prof. dr Krzysztof Wojcieszek

10.45– 11.10 – Ku trzeźwości Narodu. Odpowiedzialność rodziny, Kościoła. - ks.dr Marek Dziewiecki

11.10 – 1130 – Ku trzeźwości Narodu.  Odpowiedzialność  państwa i samorządu. – Z–ca Dyrektora Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Katarzyna Łukowska

Czytaj więcej...

Kongres

Logotyp_OK

Cel Kongresu

Ograniczenie spożycia alkoholu – promocja trzeźwości i abstynencji.

Dlaczego Kongres jest potrzebny?

Ponad trzy miliony Polaków pije alkohol ryzykownie i szkodliwie. Jako społeczeństwo spożywamy go coraz więcej, co stanowi zagrożenie dla bytu narodowego.

Troska o trzeźwość własną, a także o trzeźwość swoich bliskich i wszystkich rodaków, to podstawowy przejaw miłości bliźniego. Jest to także potwierdzenie poważnego traktowania wyznawanej przez siebie wiary w Boga, który nas kocha i pragnie, byśmy żyli w wolności dzieci Bożych. Oznacza ona wolność od grzechów i uzależnień, które w radykalny sposób niszczą zdolność do czynienia dobra. Trzeźwość jest nieodzownym warunkiem stawania się dojrzałym chrześcijaninem, który żyje w prawdzie i miłości.

Polska pilnie potrzebuje odnowy moralnej, mobilizacji do autentycznej troski o trzeźwość wszystkich rodaków. Konieczna jest więc gorliwa modlitwa całego Narodu w intencji otrzeźwienia, a także przemiana świadomości społecznej, zmiana postaw rządzących i samorządowców. Potrzebne są zmiany w prawie dotyczące ograniczenia liczby punktów sprzedaży alkoholu, całkowitego zakazu jego promocji i reklamy, ograniczenia ekonomicznej dostępności. Kongres ma stać się impulsem do tych koniecznych dla rozwoju Narodu działań.

Czytaj więcej...

 

oklad_Vademecum2017_small

Vademecum Apostoła Trzeźwości

Ze wstępu:

Przekazując w ręce Czytelników kolejną edycję Vademecum, uprzejmie proszę i zachęcam do włączenia się w tę inicjatywę oraz życzliwe wsparcie działań kongresowych. Niech nas mobilizują słowa papieża Franciszka: „...nie przyszliśmy na świat, aby „wegetować", aby wygodnie spędzić życie, żeby uczynić z życia kanapę, która nas uśpi; przeciwnie, przyszliśmy z innego powodu, aby zostawić ślad".

Proszę wszystkich, aby w tym dziele pozostawiania po sobie wartościowego śladu życia, było także miejsce na troskę o trzeźwość naszych sióstr i braci, trzeźwość całej naszej Ojczyzny.