Formacja dzieci i rodziców w Dziecięcej Krucjacie Niepokalanej Drukuj

Wykład wygłoszony podczas Forum nauczycieli i wychowawców w Siedlcach 26 września 2009 r.

 Wstęp

 Formacja jest kształtowaniem osoby ludzkiej według jakiegoś wzoru, formy lub ideału. Proces ten powinien przebiegać w pełnym poszanowaniu wszystkich jej praw. Skoro człowiek został stworzony na podobieństwo Boże, to właściwą formą i ideałem, do którego powinien dążyć i dopasować się, jest sam Bóg. Jedynym doskonałym wzorem podobieństwa Bożego jest Jezus Chrystus i Jego Niepokalana Matka.

Maryja została niepokalanie poczęta i była w niej harmonia ludzka w całej pełni, tak jak u pierwszych rodziców przed grzesznym upadkiem. Maryja jest Matką prawdziwego człowieka i prawdziwego Boga - Jezusa Chrystusa. Niepokalana rodząc Syna Bożego zachowała nienaruszoną cielesność, czyli dziewictwo. Pod krzyżem, przez swoje bezkrwawe męczeństwo, stała się Matką ludzi i zdobyła prawo do każdego człowieka, prawo zatwierdzone słowami Jezusa Chrystusa. Przy pomocy Niepokalanej może być ukształtowana każda osoba ludzka i może dojrzeć do pełni człowieczeństwa i pełni wiary.

Dlatego wszystkie wysiłki wychowawcze rodziców i instytucji wspomagających rodziców, takich jak Kościół, państwo i samorządy, muszą zmierzać do nieustannego ukazywania tego wzoru i kształtowania osoby według niego. Podkreślić należy, że Kościół Święty, jako Mistyczne Ciało Chrystusa, jest spadkobiercą i gwarantem „formy", o której wspomniałem i jedynym jej głosicielem w historii ludzkości. Pan Jezus powiedział do Apostołów: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego" (Mt 28,19).

 Formacja jest programem wychowawczym, który ma doprowadzić do przyjęcia i realizacji przez osoby formowane określonych wartości.

 Boży nakaz wychowania i formacji dzieci

 Stwórca człowieka nadał mu zasady życia we wspólnocie, w społeczeństwie. Człowiek jednak bardzo często ich nie przestrzega i przekracza Boże przykazania. Jakiekolwiek byłyby jednak zagrożenia, to człowiek, gdy zwróci się do swego Pana i prawodawcy, otrzyma moc i zdolności, aby wszelkie „wyłomy" naprawić i z „gruzów" zbudować na nowo piękne budowle.

Co więc należy zrobić? Należy tak wychowywać dzieci, aby poznawały Boga i Jego prawa. Bóg powierzył rodzicom misję wychowywania. W Księdze Powtórzonego Prawa czytamy: „Gdy syn twój zapyta cię kiedyś: Jakie jest znaczenie tych świadectw, praw i nakazów, które wam zlecił Pan, Bóg nasz? Odpowiesz swojemu synowi: (...) rozkazał nam Pan wykonywać wszystkie te prawa, bać się Pana, Boga naszego, aby zawsze dobrze nam się wiodło i aby nas zachował przy życiu, jak to dziś czyni" (Pwt 6, 20-21. 24).

Księga Powtórzonego Prawa nie pozostawia w tym względzie cienia wątpliwości: „Niech pozostaną w twym sercu te słowa, które ja ci dziś nakazuję. Wpoisz je twoim synom, będziesz o nich mówił, przebywając w domu, w czasie podróży, kładąc się spać i wstając ze snu. Przywiążesz je do twojej ręki jako znak. Niech one ci będą ozdobą przed oczami. Wypisz je na odrzwiach swojego domu i na twoich bramach" (Pwt 6, 6-9).

Gdy uczeni w Piśmie zapytali Pana Jezusa: „Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe? On odpowiedział: Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy" (Mt 22, 35-40).

Te fragmenty Pisma świętego dobrze wyjaśniają misję, jaką Bóg powierzył rodzicom w wychowywaniu i formowaniu dzieci. To oni są ich pierwszymi nauczycielami. To oni mają kierować krokami swych dzieci po właściwych drogach Prawa Bożego, a następnie powierzyć dzieci kompetentnym wychowawcom i nauczycielom, którym nie wolno sprowadzić ich na złą drogę. Wielka jest więc odpowiedzialność konkretnych osób na szczeblach państwowych, samorządowych, dyrekcji szkół i nauczycieli za program, za atmosferę w szkole, za dyscyplinę. Na nic się nie przyda zdobywanie wiedzy, gdyby dzieci miały zatracić swe dusze. Zatracenie duszy to utrata wszystkiego, gdyż życie ziemskie szybko przemija, natomiast wieczność trwa!

Ludzka wiedza w różnych dziedzinach jest dobra. Celem jej zdobywania ma być nie tylko odpowiedni zasób wiadomości, ale przede wszystkim mądrość. Człowiek mądry potrafi odkryć bezmiar władzy, mądrości i dobroci Boga, który z miłości i dla naszego dobra stworzył tak wiele cudownych rzeczy. Wiedza taka prowadzi nas do głębokiej pokory, albowiem widzimy, że po tylu wysiłkach i badaniach nawet najbardziej wykształceni nie są w stanie zrozumieć do końca niezliczonych dziwów, jakie wyszły z rąk Stwórcy, Boga wszechmocnego.

Każda rodzina powinna być pierwszą szkołą dla swych dzieci, w której uczą się one poznawać Boga i zbliżać się do Niego przez sakramenty i modlitwę; przez przekazywanie im wiary żywej, mocnej nadziei i żarliwej miłości. Cnoty te - zapisując się mocno w dziecięcych duszach - przetrwają jako światło kierujące ich krokami w dalszym życiu.

 Obecna sytuacja dzieci i młodzieży

 W naszych czasach obserwujemy ogromny wzrost liczby dzieci i młodzieży uzależnionych od alkoholu, narkotyków, gier, Internetu, pornografii. Przyczyną tych zniewoleń są problemy emocjonalne, wywołane między innymi: przez niemoralny styl życia forsowany przez media, kryzys rodziny i w ogóle kryzys życia społecznego. Powodem szukania środków narkotycznych, w tym alkoholu i różnych uzależniających form spędzania czasu, jest przede wszystkim dążenie do poprawienia nastroju, wprowadzenie się w stan zapomnienia, odprężenia i ucieczka od rzeczywistości. W niewielkim stopniu przyczyną uzależnień dzieci i młodzieży jest zła wola, niewiedza, obciążenia genetyczne.

Z badań wynika, że na uzależnienia podatne są głównie osoby w młodym wieku, którym brakuje wyrobionej hierarchii wartości, które w domu rodzinnym nie zostały wdrożone do trudu tworzenia pozytywnych więzi, do stawiania sobie wymagań i odpowiedzialności za swoje życie i życie innych osób.

Kryzys rodziny, niedojrzałość rodziców, dramaty rodzinne i kryzys życia społecznego, spowodowany nieodpowiedzialnym działaniem ludzi decydujących o polityce społecznej i gospodarczej, przyczynia się do bolesnych przeżyć, stanów napięcia emocjonalnego wśród dzieci i młodzieży.

W przeważającej mierze przyczyną współczesnych zagrożeń jest źle pojmowana demokracja i wolny rynek, gdzie rządzi dyktatura pieniądza kosztem człowieka, jego warunków życia i prawa do założenia ustabilizowanej rodziny. Wielkim zagrożeniem jest promowanie źle rozumianej tolerancji, kosztem prawdy oraz lansowane systemy wychowawcze, zawierające w swych założeniach spontaniczny rozwój i osiągnięcie łatwego szczęścia, ukazujące rozrywkową wizję życia: bez miłości, bez odpowiedzialności, bez jakichkolwiek zasad moralnych. Największym źródłem zagrożeń są współczesne środki masowego przekazu, które promują hedonistyczną wizję człowieka, a które w większości reprezentują różne koncerny związane z pornografią, modą lub innymi produktami, które chcą sprzedać.

Saint - Exupery, przedstawiając w „Twierdzy" swoją wizją królestwa, mówi tak: „Zabroniłem kupcom nadto zachwalać ich towary. Ponieważ niebawem zmieniają się w nauczycieli i uczą, że jest celem to, co ze swej natury jest tylko środkiem; pokazując w ten sposób oszukańczą drogę, upodlają człowieka, a chcąc mu sprzedać pospolitą melodię, czynią wszystko, aby jego dusza stała się pospolita. Dobrze bowiem, kiedy przedmioty wytwarza się, aby służyły ludziom, ale potworne - kiedy ludzi tworzy się, aby byli jak kosze na śmiecie, gotowe na przyjęcie przedmiotów." Właśnie w tych czasach media poprzez reklamy tak ukształtowały mentalność ludzką, że stali się oni jak kosze na śmiecie.

 Dziecięca Krucjata Niepokalanej jako program wychowawczy w formacji dzieci i ich rodziców

 W swojej historii człowiek po grzechu pierworodnym nieustannie napotykał na różne zagrożenia w rozwoju osobowym. Ważnym elementem każdego systemu wychowawczego, który ma za cel formowanie człowieka, musi być rozpoznanie, demaskowanie zagrożeń, jakie pojawiają się w jego środowisku życia. Po określeniu zagrożeń, można zaproponować program, zakładający działania profilaktyczne i terapeutyczne w procesie kształtowania danej osoby lub grupy. Celem programu wychowawczego powinno być wprowadzenie podmiotu wychowania do sztuki życia w miłości i w wolności. Program wychowawczy obok profilaktyki musi zawierać elementy naprawcze, czyli terapeutyczne. Nie można tutaj pominąć rodziny dziecka, gdyż ona jest podstawową komórką społeczną. Tylko wtedy, gdy będzie funkcjonować właściwie, będą mogły nastąpić efekty wychowawcze. Dlatego pomoc powinna być ukierunkowana na całe rodziny i polegać na wsparciu materialnym, duchowym, prawnym, psychologicznym i pedagogicznym. Tylko zdrowa rodzina może zapewnić właściwą formację, może być szkołą miłości i wolności. Tylko zdrowa rodzina może zapewnić najlepszą, a więc skuteczną profilaktykę wobec różnych zagrożeń i uchronić dzieci przed zniewoleniami. Kolejną ważną sprawą jest integracja działań i wysiłków wszystkich instytucji państwowych i samorządowych, aby wspierać właściwy model wychowania młodego pokolenia.

Dziecięca Krucjata Niepokalanej, rozpoznając zagrożenia i ich naturę, proponuje program formacji w oparciu o cztery wartości: modlitwę różańcową, codzienną ofiarę, wstrzemięźliwość i skromność. Program ten może przyjąć każda grupa i ruch w Kościele, zachowując swoją tożsamość i nazwę. Wspomniany program mogą więc wypełniać członkowie istniejących w danej parafii grup dziecięcych, jak np. Oazy Dzieci Bożych, Dzieci Maryi, Rycerzy Niepokalanej i innych, a także dzieci, które nie uczestniczą w życiu żadnej grupy. Wspomniany program - aktualny na każde czasy i będący odpowiedzią na wołanie Niepokalanej, powinien przeniknąć wszystkie parafialne wspólnoty i zjednoczyć je na polu działalności abstynenckiej, ewangelizacyjnej i maryjnej, a także zachęcić dzieci nie zrzeszone do pracy apostolskiej i zapewnić im odpowiednią formację. Ruch spełnia funkcję profilaktyczną względem zjawisk patologii życia społecznego, czyli chroni dzieci przed różnymi uzależnieniami, zwłaszcza od alkoholu.

    Dziecięca Krucjata jest ruchem opartym na ewangelicznych wartościach, które Niepokalana, jako Matka Kościoła, przypomniała w swoich orędziach w wielu miejscach świata. Wiadomo, że podstawowe wartości ucznia Chrystusa to modlitwa i ofiara. W Dziecięcej Krucjacie obowiązek codziennej modlitwy spełniany jest głównie przez modlitwę różańcową, a codzienna ofiara, która jest formą pokuty, podejmowana jest w intencji nawrócenia grzeszników. Matka Boża, szczególnie w orędziu fatimskim, prosi chrześcijan o codzienne odmawianie różańca świętego i składanie ofiar za grzeszników. Dzieci zobowiązują się także do wstrzemięźliwości i skromności. Te dwie wartości są konkretną formą realizacji ofiary.

    Wstrzemięźliwość w Dziecięcej Krucjacie dotyczy wstrzymania się od używania alkoholu, papierosów i innych środków oraz tych form spędzania czasu, które niszczą zdrowie fizyczne, psychiczne i duchowe. Trzeba przypomnieć, że dzieci i młodzież są zobowiązani aż do osiągnięcia wieku dojrzałego do całkowitej abstynencji od środków toksycznych, jakimi są alkohol i papierosy.

Skromność jest szerszym pojęciem czystości. Dotyczy postawy i stylu życia chrześcijanina, który zawsze całym sercem powinien należeć do Boga. Warunkiem pełnej przynależności człowieka do Boga jest właśnie czystość serca. Stwórca serca ludzkiego pragnie je wypełniać swoją miłością. Pan Jezus powiedział, że „z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym" (Mk 7, 49). Wysiłek każdego ochrzczonego człowieka, od momentu używania rozumu, musi być ukierunkowany na uchronienie się od popełnienia grzechu ciężkiego. Troska chrześcijanina powinna być skierowana na zachowanie czystości serca. Wówczas to, dzięki współpracy z łaską Bożą, może nastąpić wzrost do pełni człowieczeństwa na wzór Jezusa Chrystusa.

Zobowiązania, które dzieci podejmują w Krucjacie, mają na celu uchronienie ich od uzależnienia od alkoholu, nikotyny i innych szkodliwych środków oraz od zepsucia moralnego (wulgarne słownictwo, grzeszna moda, styl bycia niegodny chrześcijanina, itp.).

Celem Dziecięcej Krucjaty Niepokalanej jest również włączenie dzieci do apostolstwa, do którego zobowiązani są wszyscy ochrzczeni.

Do Dziecięcej Krucjaty Niepokalanej może należeć każde ochrzczone dziecko, które zaczęło używać rozumu. Dzieci przed przyjęciem Pierwszej Komunii świętej realizują swoje zobowiązania przy pomocy rodziców lub opiekunów. Samodzielną decyzję przystąpienia do Krucjaty może podjąć dziecko, które przyjęło Pierwszą Komunię Świętą i podpisało deklarację z wolą wypełnienia postanowienia. Następnym etapem jest odprawienie Pięciu Pierwszych Sobót Miesiąca, według zasad podanych przez Niepokalaną siostrze Łucji (świadek objawień fatimskich). Po ich odprawieniu może nastąpić w parafii uroczyste włączenie do szeregów Dziecięcej Krucjaty Niepokalanej. W ciągu roku szkolnego w parafiach powinna trwać formacja w grupach Krucjaty. Do prowadzenia spotkań proboszcz powołuje zespół osób przygotowanych do animowania grup dziecięcych. Animatorzy powinni przejść ogólne przygotowanie do prowadzenia grup dziecięcych przy parafiach oraz odbyć kurs Dziecięcej Krucjaty Niepokalanej. Oprócz systematycznych spotkań formacyjnych dzieci, raz w roku powinno odbyć się uroczyste odnowienie postanowienia. Może temu towarzyszyć wręczenie oznak. Przy pierwszym uroczystym przyjęciu w szeregi Dziecięcej Krucjaty, dzieciom wręcza się Cudowny Medalik.

Jeśli w parafii dzieci tworzą tylko Dziecięcą Krucjatę, wtedy praca formacyjna odbywa się poprzez cotygodniowe spotkania. Jeżeli jednak dzieci realizują program Krucjaty w ramach jakiegoś innego ruchu, wówczas raz w miesiącu należy zorganizować spotkanie krucjatowe, którego stałym punktem powinna być modlitwa i konferencja przypominająca postanowienia. Spotkania prowadzą parafialni opiekunowie danych grup, na podstawie materiałów Dziecięcej Krucjaty Niepokalanej. Gdy w parafii istnieje tylko Dziecięca Krucjata, wówczas spotkania cotygodniowe mogą prowadzić opiekunowie, którzy przeszli szkolenia organizowane dla animatorów Dziecięcej Krucjaty Niepokalanej.

Dzieciom wskazuje się konkretne sposoby pracy nad sobą. Taką sprawdzoną i dobrą metodą pracy nad sobą jest codzienne wypełnianie karty miłości lub tworzenie miesięcznego wieńca z róż. Proponuje się też metody apostolstwa w środowisku rodzinnym, rówieśniczym. Dzieciom ukazuje się wzory do naśladowania, zwracając szczególną uwagę na przykład Dzieci Fatimskich.

Ważną rolę w wypełnianiu postanowień krucjatowych przez dzieci spełniają osoby dorosłe, głównie rodzice. Mogą oni włączyć się w to dzieło poprzez realizację tych samych postanowień, które wypełniają dzieci. W Dziecięcej Krucjacie mobilizuje się dzieci, aby wspólnie z rodzicami urządziły ołtarzyk i aby codziennie cała rodzina spotykała się przy nim na wspólnej modlitwie różańcowej. Tę wspólną drogę formacyjną rozpoczyna wręczenie rodzicom przez dzieci kartki z prośbą o pomoc w wypełnianiu zobowiązań (kartka jest dołączona do deklaracji Dziecięcej Krucjaty).

Rolę formacyjną spełnia również miesięcznik „Promyk Jutrzenki", który powstał właśnie w tym celu. Od 1992 roku szerzy wśród dzieci ideę Krucjaty Niepokalanej i zachęca do realizacji podstawowych wartości chrześcijańskich. Ukazuje macierzyńską miłość Niepokalanego Serca Maryi. Dla najmłodszych dzieci istnieje „Promyczek Jutrzenki".

Pomocą w stałej formacji rodziców jest kwartalnik „Zwycięstwo Niepokalanej". Pismo to adresowane jest również do wychowawców i animatorów, którzy podejmują i realizują program wychowawczy Dziecięcej Krucjaty Niepokalanej.

 Poznać smutek dziecka i pocieszyć je

 Sprawdzianem naszej dojrzałości osobowej, stopnia rozwoju do pełni człowieczeństwa jest wrażliwość na dziecko. Człowiek dojrzały będzie miał na uwadze dobro całego społeczeństwa, a szczególnie dobro najsłabszych, bezradnych i biednych. Nie przejdzie on obojętnie obok płaczącego dziecka, obok dziecka będącego w potrzebie. Dojrzali rodzice nie rozwiodą się, gdyż będą mieli na względzie dobro dziecka. Nie odważą się zniszczyć jego świata, życia. Hedonistyczne małżeństwa, bez zasad moralnych, bez serc i ducha, nie zwrócą uwagi na dobro dziecka, lecz wybiorą szeroką drogę, która wiedzie do piekła, a dziecko wystawiają na nieustanny ból i cierpienie, narażając je na niebezpieczeństwa ze strony świata. Dojrzały nauczyciel będzie miał wizję rozwoju dla każdego dziecka i poświęci dla niego swoje siły, i zdolności. Będzie pracował nie tylko za pieniądze. Dojrzały polityk i urzędnik samorządowy na pierwszym miejscu swojego programu działania postawi dobry program wychowawczy i dopilnuje jego realizacji w szkołach i innych placówkach oświatowo-wychowawczych. Nie sprzeda przyszłości dzieci i młodzieży za doraźne korzyści płynące od grup interesu. Dojrzały pasterz będzie znał swe owieczki po imieniu i poświęci swój czas na dobrą formację dzieci i młodzieży, gdyż dobry pasterz oddaje swoje życie za owce (por. J 10, 11).

Saint - Exupery w „Twierdzy" odnotował: „spotkałem małą zapłakaną dziewczynkę. Podniosłem jej twarzyczkę ku sobie, żeby jej zajrzeć w oczy. I jej smutek oślepił mnie. Jeżeli nie poznam tego smutku, odrzucę jakąś cząstkę świata i moje dzieło nie będzie dokończone. To nie znaczy, że odwracam się od moich szczytnych celów - ale chcę pocieszenia dla tego dziecka! Bo tylko wtedy świat będzie uzdrowiony. Bo i ono także jest znakiem świata".

Popatrzmy w oczy współczesnych dzieci, ile tam smutku i nieszczęścia z powodu tego, że rodzice i wychowawcy nie stawiają im wymagań, a często też i sobie. Chciejmy pocieszyć każde dziecko i wprowadźmy program Dziecięcej Krucjaty Niepokalanej.

Dziecko jest postrzegane jako ktoś słabszy od nas dorosłych. Jednakże ma ono w sobie coś potężniejszego od wszelkich zewnętrznych i widocznych środków, jakimi dysponują dorośli. Dziecko jest blisko Boga ze względu na swoją szczerość i zaufanie. Włączając dzieci do ruchu Dziecięcej Krucjaty tworzymy potężną armię, zdolną pokonać wszelkie zagrożenia i nawrócić wszystkich zatwardziałych grzeszników świata. A przecież tylko wtedy świat będzie według zamysłu Bożego. Parafia, szkoła, na terenie której jest przynajmniej kilkanaścioro dzieci odmawiających różaniec i podejmujących ofiary za grzeszników, osiągnie duże efekty duszpasterskie, wychowawcze i edukacyjne.

Dziecięca Krucjata Niepokalanej dąży do tego, aby cały świat należał do Najświętszego Serca Pana Jezusa i Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny. Wówczas nastąpi zapowiedziany w Fatimie triumf Niepokalanego Serca, czyli nastąpi królowanie Jezusa w sercach ludzi. W takim przemienionym społeczeństwie zaistnieją relacje oparte na prawie Bożym, czyli relacje miłości, solidarności i braterstwa.

 Wezwanie do działań

 Usilnie apeluję do osób dorosłych, szczególnie do biskupów siedleckich i duszpasterzy, do władz samorządowych, a nade wszystko do nauczycieli i wychowawców oraz rodziców: wprowadźcie program formacyjny, który proponuje Dziecięca Krucjata Niepokalanej. Jego wprowadzanie może odbywać się tylko przy współpracy wszystkich instytucji i osób, które wymieniłem. Nie zmarnujmy szansy. Dziecięca Krucjata ma wszelkie nieodzowne materiały, aby mogła powstać w szkołach i parafiach oraz materiały - w tym periodyki, które umożliwiają stałą i owocną pracę z dziećmi.

Dziecięca Krucjata Niepokalanej jest pięknym programem duszpasterskim. Dzięki zaangażowaniu się ludzi dobrej woli może stać się atrakcyjną drogą formacyjną dla dzieci. Powinna ona wejść w struktury i duszpasterstwo ogólne. Jest również ruchem profilaktycznym wobec wszelkich uzależnień. Wystarczy więc tylko dobra wola dorosłych, aby uchronić dzieci od wielu zagrożeń, które tak boleśnie dotykają młode pokolenie.

  o. Oskar Puszkiewicz OFM

  

Bibliografia:

 

  • Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Wyd. V, Wydawnictwo Pallottinum, Poznań 2000.
  • s. Maria Łucja od Jezusa i Niepokalanego Serca, Apele orędzia fatimskiego, Pallotinum, Zakopane 2001.
  • Nowe przesłanie nadziei; Podręcznik duszpasterstwa trzeźwości, Praca zbiorowa pod redakcją ks. Marka Dziewieckiego, PARPA, Warszawa 2000
  • Bądźmy trzeźwi, Praca zbiorowa, Instytut Wydawniczy PAX 1982
  • Antoine de Saint Exupery, Twierdza, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1990
 

Sympozjum w Toruniu

Sympozjum: „Ku trzeźwości Narodu! - Narodowy Kongres Trzeźwości”

odbędzie się w dniu 8 marca 2017 r. w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu przy ul. Starotoruńskiej 3 (Hotel Akademicki)

 

9.00 – Msza św. w w Świątyni pw. Maryi Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II. Modlitwa o dobre owoce Kongresu. 

10.00 –  Powitanie

10.10 – Słowo wprowadzające – Bp Tadeusz Bronakowski

10.20 -10.45 – Narodowy Program Trzeźwości –  p. prof. dr Krzysztof Wojcieszek

10.45– 11.10 – Ku trzeźwości Narodu. Odpowiedzialność rodziny, Kościoła. - ks.dr Marek Dziewiecki

11.10 – 1130 – Ku trzeźwości Narodu.  Odpowiedzialność  państwa i samorządu. – Z–ca Dyrektora Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Katarzyna Łukowska

Czytaj więcej...

Kongres

Logotyp_OK

Cel Kongresu

Ograniczenie spożycia alkoholu – promocja trzeźwości i abstynencji.

Dlaczego Kongres jest potrzebny?

Ponad trzy miliony Polaków pije alkohol ryzykownie i szkodliwie. Jako społeczeństwo spożywamy go coraz więcej, co stanowi zagrożenie dla bytu narodowego.

Troska o trzeźwość własną, a także o trzeźwość swoich bliskich i wszystkich rodaków, to podstawowy przejaw miłości bliźniego. Jest to także potwierdzenie poważnego traktowania wyznawanej przez siebie wiary w Boga, który nas kocha i pragnie, byśmy żyli w wolności dzieci Bożych. Oznacza ona wolność od grzechów i uzależnień, które w radykalny sposób niszczą zdolność do czynienia dobra. Trzeźwość jest nieodzownym warunkiem stawania się dojrzałym chrześcijaninem, który żyje w prawdzie i miłości.

Polska pilnie potrzebuje odnowy moralnej, mobilizacji do autentycznej troski o trzeźwość wszystkich rodaków. Konieczna jest więc gorliwa modlitwa całego Narodu w intencji otrzeźwienia, a także przemiana świadomości społecznej, zmiana postaw rządzących i samorządowców. Potrzebne są zmiany w prawie dotyczące ograniczenia liczby punktów sprzedaży alkoholu, całkowitego zakazu jego promocji i reklamy, ograniczenia ekonomicznej dostępności. Kongres ma stać się impulsem do tych koniecznych dla rozwoju Narodu działań.

Czytaj więcej...

 

oklad_Vademecum2017_small

Vademecum Apostoła Trzeźwości

Ze wstępu:

Przekazując w ręce Czytelników kolejną edycję Vademecum, uprzejmie proszę i zachęcam do włączenia się w tę inicjatywę oraz życzliwe wsparcie działań kongresowych. Niech nas mobilizują słowa papieża Franciszka: „...nie przyszliśmy na świat, aby „wegetować", aby wygodnie spędzić życie, żeby uczynić z życia kanapę, która nas uśpi; przeciwnie, przyszliśmy z innego powodu, aby zostawić ślad".

Proszę wszystkich, aby w tym dziele pozostawiania po sobie wartościowego śladu życia, było także miejsce na troskę o trzeźwość naszych sióstr i braci, trzeźwość całej naszej Ojczyzny.